کسی قرار نیست بیاد! اینو یادت بمونه!
یه موضوعی که بین اکثر ما مشترکه اینه که ماها همیشه منتظریم یه کی از راه برسه و کارهای ما رو انجام بده! همش میگیم که حالا یکم صبر کنم شاید یه طوری درست شه! شاید یه نفر اومد و به من کمک کرد یا میگیم شاید این مشکل خودش حل شد! خبری که باید بهت بدم اینه که : کسی قرار نیست بیاد! قراره در این مقاله به طور کامل در مورد این موضوع با هم حرف بزنیم در ادامه همراه من باش
ما انسان ها ذاتاً انسان های راحت طلبی هستیم یعنی ترجیح اکثرمون اینه که تو خونه استراحت کنیم و کارهایی رو انجام بدیم که فشار خاصی به ما وارد نمیکنن! این ویژگی بخشی از وجود ماست و نمیشه اون رو انکار کرد اما گاهی اوقات همیشه اوضاع اونطوری که میخوایم پیش نمیره و مجبور میشیم برخلاف میلمون یه کار سخت رو انجام بدیم
در قدم اول معمولا همه ما اون مشکل رو نادیده میگیریم و بهش توجه نمیکنیم و امیدواریم که این مشکل همونطوری که خودش به وجود اومده خودش هم از بین بره! بعد که متوجه میشیم همچین اتفاقی قرار نیست بیفته کم کم به فکر این موضوع میوفتیم که صبر کنیم شاید کسی بیاد کمکمون! شاید یه نفر اومد و مشکلات ما رو حل کرد! شاید یهو از یه جایی یه کمکی بهمون رسید ولی میدونی مشکل کجاست ؟
مشکل اینه که هیچ موقع کسی قرار نیست بیاد!
کسی قرار نیست بیاد!
این موضوع همیشه یادت بمونه که تو خودتی و خودت! و فقط خودت میتونی این کارها رو انجام بدی هیچ کسی قرار نیست تو رو ببره باشگاه ! هیچ کس قرار نیست دست تو رو بگیره و ببره بذاره سر کار ! هیچ کس قرار نیست کاری کنه تو در روز ۱۰ ساعت درس بخونی ! هیچ کس قرار نیست در خونه رو باز کنه و بهت بگه دیگه نگران مشکلاتت نباش من اومدم همه رو حل کنم! اگر تو امیدواری روزی همچین اتفاقی بیفته باید همین الان بهت بگم که این توهمی بیش نیست!
سعی کن توی یه دنیای واقعی زندگی کنی! توی این دنیای واقعی هیچ موجود خیالی ای برای انجام دادن کارهای تو وجود نداره! تنهای کسی که میتونه کارهات رو به بهترین شکل انجام بده خودت هستی!
ما ها گاهی اوقات برای خودمون بهونه میتراشیم و میگیم اگر کسی بهمون میگفت الان درس بخون درس میخوندم! میگیم کاش یکی بود بهمون میگفت برو باشگاه! کاش یکی بود بهمون میگفت با لذت کار کن! همش بهونه میا ریم و در مورد یه شخصیت خیالی حرف میزنیم و ازش انتظار کمک داریم!
نکته جالب این موضوع میدونی چیه ؟
ما خودمون به طور کامل به کمبودها و مشکلات اگاهیم! یعنی میدونیم الان باید چیکار کنیم ولی نمیخوایم اون کار رو شروع کنیم مثلا همین الان میدونیم باید شروع کنیم به درس خوندن ولی همش میگیم کاش یکی بود بهم میگفت درس بخون! میبینی ؟ما خیلی کارها رو به خاطر این که دوست نداریم انجام بدیم میسپاریم به یه شخصیت خیالی و امیدواریم یه روزی اون به ما بگه چیکار کنیم!
حالا چرا دارم این حرف ها رو میزنم!
ببین در مسیر رسیدن به اهداف و موفقیت هزاران مشکل وجود داره و هم من هم خودت این مشکلات رو میدونیم و کار عاقلانه اینه که تلاش کنیم تا این مشکلات رو حل کنیم و چالش ها رو پشت سر بذاریم اما گاهی اوقات به خاطر دلایل زیادی مثل اینکه دوست نداریم اون کار رو انجام بدیم یا از شکست خوردن میترسیم یا احساس میکنیم آمادگی انجامش رو نداریم سعی میکنیم خودمون رو پشت یه چیزایی قایم کنیم و به نوعی اون چالش یا مشکل رو نادیده بگیریم! هم من هم تو میدونیم این کار فقط یه تسکین موقته و در نهایت هر چی دیر تر بری سراغ اون چالش اون مشکل برات بزرگتر شده و از اون عبور کردن کار سخت تری میشه برات
قبلا هم بهت گفتم به جای این که منتظر بشینی یکی بیاد تو رو بغل کنه و بزنه به دل مشکلات و از اون ها بیرون بیاردت باید خودت این کار و انجام بدی! دوست خانواده و آدم های دیگه کنارت هستن ولی اونا هیچ موقع نمیتونن مشکلات رو به اون اندازه که خودت میدونی درک کنن و راه حل هایی که بهت ارائه میکنن ممکنه اونقدر برات کاربردی نباشه!
حالا کاری که باید بکنی چیه ؟ باید در قدم اول مغزت رو پرورش بدی! باید اونقدر روی خودت کار کنی که زمانی که یه مشکلی برات پیش میاد یا به یه چالش روبرو میشی بدون اینکه نگران چیزی باشی یا منتظر کسی باشه خودت نفر اول بری سراغ اون چالش و باهاش دست و پنجه نرم کنی!
من همین الاان ازت انتظار ندارم این کار رو انجام بدی چون پروسه پرورش دادن مغز پروسه طولانیه و شاید چند سال طول بکشه اما ازت میخوام حداقل نگرشت رو تغییر بدی و بفهمی که اگر دنبال یه قهرمان میگردی برای حل مشکلاتت اون قهرمان رو باید درون خودت جستجو کنی و منم مطمئنم با یکم تلاش میتونی اون قهرمان رو درون خودت پیداش کنی!
این نکته رو فراموش نکن : کسی قرار نیست بیاد و تو رو از سختی ها عبور بده این خودتی که باید تمام تلاشت رو برای این کار انجام بدی
آیا این نوشته برایتان مفید بود؟
