معمولی باش و معمولی بودن رو بپذیر!

توی این مطلب میخوام  مثل مقاله ذهن های بزرگ ، ذهن های متوسط ، ذهن های کوچک! در مورد موضوعی باهات صحبت کنم که شاید خیلی ها با اون موافق نباشن و اون هم در مورد معمولی بودنه! در ادامه همراه من باش تا در مورد این موضوع حسابی با هم حرف بزنیم!

معمولی بودن!

اصلا بیا ببینیم معمولی یعنی چی ! اگر سری به فرهنگ لغت بزنیم میبینیم که معمولی به معنای یه چیز عادیه که ویژگی خاصی نداره! حالا شاید از خودت بپرسی چرا الان دارم در مورد عادی و معمولی بودن صحبت کنم

به نظر من همه ادمای دنیا آدمای کاملا معمولی ای هستن و خیلی عادی به دنیا میان! مثلا هیچ بچه ای نابغه به دنیا نمیاد یا هیچ ورزشکاری ، ورزشکار به دنیا نمیاد یا هیچ آدم موفقی ، موفق به دنیا نمیاد!

حالا چرا این حرفو میزنم ؟ چون تو اگر بری ۱۰۰ تا موفق ترین آدم های دنیا رو ببینی یا مثلا بری به زندگی بزرگترین هنرمندا و ورزشکارهای دنیا نگاهی کنی متوجه میشی که همه این آدما یه زندگی کاملا معمولی داشتن و مثل بقیه آدما بدون هیچ گونه برتری خاصی به دنیا اومدن!

مسئله مهم اینجاست که افرادی که موفق شدن سعی کردن کم کم و به مرور توی مراحل مختلف رشد کنن و خودشون رو به یه آدم موفق تبدیل کنن. خیلی ها هم تلاش کردن که موفق بشن اما نشدن به نظرت علت این موضوع چی بوده؟

پذیرش!

پذیرفتن اینکه ما یه آدم معمولی هستیم خیلی مهمتر از اینه که تلاش کنیم چون تا زمانی که متوجه نشیم آدمای معمولی ای هستیم تمام تلاش های ما بی فایده است ما باید در وهله اول به خودمون بفهمونیم که ما آدمای معمولی ای هستیم حالا بعد از اینکه قبول کردیم بریم سراغ تلاش کردن!

ممکنه بگی پذیرفتن اینکه ما آدمای معمولی ایی هستیم چه فایده ای داره؟ در ادامه بهت میگم

فایده معمولی بودن!

فکرش رو بکن من و تو یه آدم معولی باشیم ولی بنابه دلایلی فکر کنیم معمولی نیستیم یه قدرت یا برتری خاصی نسبت به بقیه داریم. اون موقع چه اتفاقی میفته ؟ به خودمون میگیم  خب ما که به بقیه برتری داریم مثلا هوشمون زیاده پس چرا باید به اندازه افراد معمولی تلاش کنیم؟ و اونجاست که کم کم شروع میکنیم به کمتر تلاش کردن و کمتر نتیجه گرفتن! یکی دیگه بدی های غیر معمولی بودن اینه که ما توقعمون رو از خودمون خیلی بیشتر میکنیم یعنی به خودمون میگیم اگر فلانی که یه آدم عادیه با تلاش با اونجا رسید من چون از اون برترم خیلی بیشتر باید موفق بشم و چون به خاطر اینکه فکر میکنیم برتریم کمتر تلاش میکنیم هیچ موقع به اون موفقیت نمیرسیم و از خودمون ناامید میشیم

فایده معمولی بودن اینه که تو میدونی هیچ برتری ای نسبت به بقیه نداری و بقیه هر قدر تلاش میکنن تو هم باید همونقدر تلاش کنی این باعث میشه انگیزه بگیری و شروع کنی به تلاش بیشتر حتی ممکنه خیلی بیشتر نسبت به بقیه تلاش کنی و این باعث میشه خیلی زود به موفقیتی که میخوای برسی!

معمولی بودن و پذیرش معمولی بودن دو تا از فاکتور های مهم موفقیته که اکثر کسایی که موفق شدن این ۲ فاکتور رو داشتن!

نظر تو چیه ؟ به نظرت آدمایی هستن  که نسبت به بقیه برتری داشته باشن؟ به نظرت این آدما بیشتر موفق میشن یا آدمای معمولی ؟ نظراتت رو برام بنویس همه رو میخونم و جواب میدم