دهه هشتادیا چه معلمی دوست دارند؟

بهترین معلم برای دهه هشتادیا چه معلمیه؟ معلمیه که خیلی مهربونه؟ معلمیه که خیلی بروزه؟ معلمیه که این نسل رو بهتر از بقیه درک می کنه؟ به نظر من بهترین معلم در زندگی معلمیه که خوب گوش میده، کمتر قضاوت میکنه، کمتر صحبت میکنه و به جاش راه حل های کاربردی و منطقی نسبت به مسئله میده و از همه مهم تر صفر و صد فکر نمیکنه باید و نبایدی فکر نمیکنه، دور از هر گونه تعصبه و نمیدانم هایش بسیار و همیشه به دنبال راه مناسب و تحلیل موقعیت های خودشه و این رفتار رو هم در مقابل دیگران داره و مثل یک واعظ نصحیت نمیکنه.

شاید بهترین توصیف راجع به معلمی رو آیدین آغداشلو در کتاب پیدا و پنهان گفت که:

اولین شرط معلمی این است که هیچوقت به شاگردتان دل نبندید و توقعی نداشته باشید و وفاداری‌اش را شرط آموختن به او نکنید. اصل را بگذارید بر این که اینها می‌آیند و تکه‌ای از شما می‌کنَنَد و می‌برند. حق‌شان هم هست. دنبال این هم نباشید جایی ذکر خیری از شما کنند از شما که معلمشان بوده‌اید. چون بعدها خواهند گفت که از اول هم نیازی به معلم نداشته‌اند!

معلم بد، معلم خوب؛ کدام بهتر است!!

داشتم با خودم فکر می‌کردم من کدوم یک از حالت های زیر رو انتخاب می کردم:

اینکه با معلمی که دوستش دارم، درسی رو که دوست دارم بگذرونم و با معلمی که دوستش ندارم، درسی رو که دوست ندارم؟
یا اینکه: با معلمی که دوستش دارم، درسی روکه دوست ندارم بگذرونم و با معلمی که دوستش ندارم، درسی که دوست دارم رو بگذرونم؟

قبل از اینکه ادامه مقاله رو بخونی، دوست دارم نظرت رو اول کامنت کنی و بعد بیای ادامه مطلب رو بخونی.

برای دو تا گزینه ای که نوشتم دو تا نام انتخاب میکنم:
حالت حدی: توی این حالت درس خوب رو با معلم خوب می‌گذرونی و درس بد رو با معلم بد.
حالت مخلوط: توی این حالت درس خوب رو با معلم بد می‌گذرونی و درس بد رو با معلم خوب.
من اعتقاد دارم ترکیب تجربه‌ها می تونه به شکل گرفتن احساس خوب به درس و مدرسه و صدالبته به معلم تاثیرگزار باشه. یعنی چی؟

یعنی اینکه، من فکر می‌کنم توی کلاسی که معلمش رو دوست داری اما درس رو دوست نداری، قسمت زیادی از توجهت رو صرف معلم می کنی و خیلی چیزا می تونی ازش یاد بگیری و توی کلاس دیگه ای که درس رو دوست داری و معلمش رو دوست نداری، میتونی بیشتر روی درس ات متمرکز باشی. بنابراین، شاید تحمل این ترکیب (از طریق تمرکز روی بخشی که دوست داری)، کلاس‌ها رو حتی از اون چیزی که در نگاه اول به نظر می‌رسه، ساده‌تر کنه و یک موضوع دیگه اینکه بچه های دهه هشتادی اول باید با شخصیت معلمشون حال کنند بعد با تدریس معلمشون.

بچه های دهه هشتادی درسته آدمهای منطقی تری نسبت به دهه های قبل هستن اما دوست دارن احساساتشون موقع یادگیری درگیر بشه. وقتی یه معلم حس انگیزه خنده یا هیجان رو در اونا بیشتر کنه بیشتر دوسشون دارن و درس رو بهتر یاد میگیرن.

هر چی معلم سخت گیرتر بهتر !!

بعضی‌ها شاید با خودشون فکر کنند معلم دلسوز، معلمی که خیلی اهل سوال و جواب نیست و خیلی سخت گیری نمی‌کنه اتفاقا معلم دلسوز بیشتر اهل سخت‌گیریه. شای بهت سخت بگیره اما این سخت‌گیری برای پیشرفت ات نیازه، دلیش این مقاله علمی هست که میخوام برات توضیح بدم. تو تحقیقی با عنوان”Fear and Loathing in the Classroom: Why Does Teacher Quality Matter” اومدن ارتباط برخورد دوستانه معلم‌ها با دانش آموزانشون رو با عملکرد تحصیلی اونها در سال‌های بعد بررسی کردن.

جدا از اینکه دیدن معلم‌های مهربون نسبت به معلم‌های سختگیر، نمرات به مراتب بالاتری به عملکرد ضعیف بچه‌ها میدن؛ معلوم شد هر چی معلمی مهربون‌تر باشه، پیشرفت تحصیلی شاگرداش، در سال‌های آینده کمتر خواهد شد. البته که من قطعا قصد ندارم بگم که بیایم شیوه تدریس خودکار لای انگشت گذاشتن و تنبیه بدنی رو برگردونیم، اون روش تاثیرات منفی و مخرب جبران ناپذیر خودش رو داشت. اما هدفم اینه که یه بار دیگه به توجه‌تون بیارم که مهمترین دستاوردهای زندگی (تو این مورد، پیشرفت تحصیلی) نیاز به تحمل یکسری تجربیات ناخوشایند داره و تاب آوردن سختی‌ها در راستای موفقیت، اجتناب‌ناپذیره.

معلم پولدار، معلم بی پول!!

جالبه بدونید که نشریه معروف «بیزینس‌اینسایدر»، توی سال ۲۰۱۹ میلادی اومد حقوق معلم ها توی کشورهای مختلف رو با معلم های آمریکایی مقایسه کرد. جالبه که بدونید یک معلم امریکایی در شروع معلمی اش ماهانه حدود ۹۰ میلیون تومن (اگر یک دلار رو ۲۸ هزارتومان در نظر بگیریم) دریافت می کنه. حالا اگه این معلم با سابقه باشه، میزان دریافتی اش به دو و نیم برابر هم میرسه.

حالا اگه بخوایم معادل سازی کنیم با معلمان ایرانی، وضعیت خوشایندی نخواهد بود. به عنوان مثال اگه بالاترین دریافتی یک معلم ایرانی در مقطع ابتدایی رو ۱۰ میلیون تومن در نظر بگیریم میبینیم که در طول یک سال حدود ۱۲۰ میلیون تومن دریافتی خواهد داشت که با حقوق یک ماه یک معلم امریکایی برابره.

امیدوارم روزی برسه که شغل معلمی بالِوِل ترین ، شیک ترین، باکلاس ترین،  پولدارترین و پرطرفدارترین شغل توی ایران بشه

حرف پایانی

اینو بدون رفیق گلم، هرکسی که برای بهتر شدنت بهت کمک میکنه می‌تونه معلم تو باشه، معلم می تونه دوست تو باشه، میتونه پدر و مادر تو باشه، میتونه اشتباهات تو باشه. به نظرم همه ما برای همدیگه معلمیم، چون بالاخره یک کلمه داریم از همدیگه یاد میگیریم.

وظیفه یه معلم یاد دادن دو تا فرمول نیست بلکه یاد دادن درست زندگی کردنه؛
وظیفه یه معلم ساده سازی مطالبه نه سنگین کردن مطالب
وظیفه یه معلم نشون دادن رزومه و مدرک تحصیلی شون نیست بلکه رفیق بودن با دانش اموزاست
وظیفه یه معلم انگیزه دادن به بچه هاست نه ناامیدکردن شون
وظیفه یه معلم حمایت کردن و راحت تر کردن یادگیریه
معلم واقعی کسی که پشت بچه هاست نه مقابل بچه ها
معلم واقعی کسی که که با قلبش درس میده نه با کتابش؛
معلم واقعی کسی که اول احساسش رو بهت منتقل میکنه و بعد علمش؛
معلم واقعی کسی که ماهی دست تو نمیده ماهیگیری یادت میده؛
معلم واقعی کسی که هم خوب درس میده هم خوب زندگی کردن بهت یاد میده؛

امیدوارم من هم بتونم عضو کوچکی از معلمان واقعی این سرزمینم باشم