انجام بده و حرف نزن!
استیون کاوی یه نویسنده و سخنران انگیزشی خیلی خفن بود که یکی از جملاتش خیلی ماندگاره! استیون میگه :
آنچه که انجام می دهی بسیار تأثیر گذارتر است از آنچه که می گویی
با دقت به این جمله نگاه کن و سعی کن مفهوم اصلی اون رو به خوبی درک کنی! موضوع این جمله در مورد حرف زدن نیست بلکه در مورد صرفا حرف زدنه! حالا این یعنی چی ؟ شاید در اطراف تو از این آدم ها وجود داشته باشه که اون ها صرفا در مورد موضوعات مختلف حرف میزننن و عملا هیچ کار خاصی رو انجام نمیدن! از مهمترین ویژگی این افراد اینه که نه تنها خودشون کاری نمیکنن بلکه کار دیگران رو هم زیر سوال میبرن!
احتمالا این افراد رو دیدی که همیشه میگن : به نظر من اگر اون کار رو اینطوری انجام بدی بهتره یا این که میگن : من اگر بودم فلان کار رو انجام میدادم! این افراد، افرادی هستن که عملا هیچ کار خاصی توی زندگی شون انجام ندادن و نمیدن و دستاوردی خاصی هم نداشتن و اگر با همین مدل زندگی شون رو هم ادامه بدن دستاورد خاصی هم به دست نمیارن!
اصلا به جای این که به حرف استیون کاوی رجوع کنیم بهتره بریم سراغ سعدی خودمون! سعدی هم دقیقا صرفا حرف زدن رو کار بیهوده ای میدونه و معتقده زمانی افراد میتونن یک ارزشی خلق کنن که کاری رو انجام بدن!
سعدی میگه :
سعدیا گرچه سخندان و مصالح گویی
به عمل کار برآید به سخندانی نیست
سعی در این بیت خیلی واضح داره به این موضوع اشاره میکنه که شاید خیلی از افراد علم خوبی داشته باشن یا خیلی خوب بتونن در مورد چیزی صحبت کنن ولی تا زمانی که عملی وجود نداشته باشه ، عملا این سخندان بودن هم ارزشی نداره!
علاوه بر این افراد یه دسته دیگه ای از افراد هم هستن که دقیقا اون ها هم هیچ گونه ارزشی خلق نمیکنن به احتمال زیاد خیلی از آدم ها رو دیدی یا شاید خودت هم بدون این که اطلاع داشته باشی بخشی از این افراد هستی!
این افراد وقتی هنوز هیچ کاری انجام نشده و فقط قصد انجام کاری رو دارن ساعت ها در مورد اون با دیگران صحبت میکنن! مثلا یه دانش آموز قصد داره از روزی ۱۰ ساعت درس بخونه از چند روز قبلش شروع میکنه در مورد این که میخواد روزانه مثلا ۱۰ ساعت درس بخونه با همه صحبت میکنه از رویاهایی که ممکنه با ده ساعت درس خوندن به دست بیاد صحبت میکنه ایده هایی که داره برای این کار رو دونه به دونه به همه میگه در نهایت هم بعد از یکی دو روز درس خوندن از این کار منصرف میشه!
چرا خیلی از ما ها به جای این که روی اهداف مون تمرکز کنیم! روی نتیجه هایی که هنوز قطعی نشدن تمرکز میکنیم ؟ چرا دوست داریم در مورد چیزهایی که وجود ندارن صحبت کنیم ؟
قبلا هم توی مقالات دیگه در این مورد باهم صحبت کردیم و بهت گفتم که اون آدم هایی موفق میشن که اصلا به انتها و هدف فکر نمیکنن و هر چند قدمی که میرن جلو برنمیگردن و پشت شون رو نگاه نمیکنن! تو باید یک بار یک هدف رو مشخص کنی ( یک هدف سنجیده شده و قابل دستیابی ) و بعد از اون صرفا برای به دست آوردن ان تلاش کنی! اصلا نیازی نیست در مورد اون دائما صحبت کنی!
فراموش نکن کاری کنی که به جای اینکه تو در مورد کارهایی که میخوای انجام بدی حرف بزنی ، موفقیت هات به جات صحبت کنن!
آیا این نوشته برایتان مفید بود؟
